Noong nakaraang Linggo nakanood na ako ng Ratatouille, ang pinaka-latest na linikhang magkasama ang Disney at Pixar Animation Studios.  Dito ang bida’y isang pangkaraniwang daga na pinangalang Remy (boses ni Patton Oswalt), na tumitira kasama ang kanyang utol na si Emile at ang kanilang tatay sa mga kanal at estero.  Medyong napapansin ang matulis na pang-lasa ni Remy sa kanyang tribo, kaya nga siya ang ginawang pang-subok sa kung anu’t anong pinupulot ng tribo para sa pagkakainan nila. 

Pero nga iba talaga si Remy – di siya mapakali na hanggang pampulot sila ng kung kahit na tinatapon ng mga tao.  Napapansin niya habang kinakagat niya isang prasong keso – at sinundan niya ng ilang ubas.  Akala mo kung anong Chinese New Year ang sumapit dahil sa kakakibang lasang dumapit niya.  Habang sila ni Emile ang bumisita sa isang matanda, natagpuan ni Remy ang isang cookbook na ang pamagat ay “Anyone Can Cook!” na sinulat ni Auguste Gusteau, isa sa pinakatanyag na chefs sa Paris.   Sa totoo lang, napadpad pa siya sa Paris, kasama pa niya ang anino ni Gusteau (bagay na bagay ang hebigats na boses ni Brad Garrett ng “Everybody Loves Raymond” rito).  Puwera nga, sumakabilang-buhay na si Gusteau, at ang kanyang restaurant ay tinatakbo na ngayon ng isang kumag na kung tawagin si Skinner. 

Natural, nakapasok na nga si Remy sa kitchen ng kanyang tinangalang si Gusteau, pero nga, anong matinong restaurant ay papayag makikipasok isang DAGA sa kitchen nila????? 

Aba – tsupi!!!

Uy – rewind!!!!!!

Itong bagets na si Linguine, kinuha nito ni Skinner kahit labag sa kalooban niya…ginawa siya pang-tapon ng basura.  Si Linguine naman, me pangarap rin siya, na maging isang tanyag ng chef sa Paris katulad ng….(ispoiler!!!!)

Me natagpuang paraan si Remy para gawing katotohanan ang kanyang pangarap, kaya nga gumawa sila ni Linguine ng isang pagkakasamahan.  Hahatakin ang buhok ni Linguine si Remy (na nakatago sa ilalim ng toque) para kunwari sa sariling kamay me ginagawa siya.  Aba, na-convince ang maliit na asungot, kaya  pinailalim siya kay Colette (boses ni Janeane Garofalo) , isa sa mga astig sa kitchen crew niya. 

Puwera nga, napaparating nga si Anton Ego, isang di-mapakubling food critic na maaring masalba o maitumba ang isang kainan sa mismong isang salita lang.   Doon nga matitibayan nga ang kasamahan nina Linguine at si Remy…

Ang unang ko masasabi rito ay napakaganda talaga ang kuha nila sa bawa’t itsura ng mga kasangkapan di lang sa pagluluto pero pati rin sa paghahanda ng mga tinaguriang “haute cuisine” sa mga sikat ng restaurants sa Paris.  Di lang napaglibot ng mga animators ang bawat sikut-sikot ng mga kalye sa tinaguriang “City of Lights”, sinasampol nga nila mga isa’t libong isang mga lasa sa mga sikat ng restaurants roon.   Me kinuhang pa sila na ilan sa mga pinakabatikang chefs sa larangan ng haute cuisine katulad ni Thomas Keller (of The French Laundry) at Anthony Bourdain para kumonsulta tungkol sa tamang paraan na paghahanda ng mga pinalabas rito.    Napakaganda rin ang musical scoring ng mga sequences rito na ginawa ni Michael Giacchino (na siya rin ang taga-iskor sa “The Incredibles” at pati sa TV series na “Lost”); tugmang-tugma ang kuha na akala mo nakalakad ka sa Left Bank mismo.   Okey naman ang mga gags rito – tamang-tama lang sa lugar (di ko pa makalimutan ang hirit ni Linguine sa itsura ni Ego kung bakit isang food critic katulad niya ay napakapayatot).  Sa istorya naman, nakornihan ako na konti tungkol sa lihim ni Linguine (at ang katotohanan kung bakit atat na atat ni Skinner sakupin ang Gusteau’s); puwera nga, ang daga ang bida rito,  kaya nga puwedeng balewalain mo lang iyan.  Hangang-hanga rin naman ako sa mga voice-actors na kinuha nila…di lang si Garrett bilang Gusteau at si Garofalo (di ko makalimutan ang “Bowler” na karakter niya sa Mystery Men) bilang si Colette pero kahit ang batikang si Peter O’Toole bilang ang malapalitong si Ego.           

Naku, sayang, kung buhay pa rin si Nonoy Marcelo…anong masasabi si Ikabod Bubwit sa sinapit ng kanyang kalahi na si Remy???