Ilang Sabado ako nakapaglibot ako muli sa Makati paggabi.  Kadalasan, napapanood ako ng sine, puro mga Last Full Show ang nakaabot ko sa may Ayala Cinemas sa Glorietta.  Sa totoo lang, parang naiiba ka kapag lumilibot ka nag-iisa sa mga iba’t-ibang clubs sa Makati. Doon ko pinadaanan ang pagka-feeling ko Englishman – di ako masyadong conscious sa panamit, basta disente at di jologs ang dating.  Ito ang kinuha ko noong ika-3 ng Pebrero malapit sa may Cafe Havana sa Greenbelt.

 Matagal ko rin naparininig ako tungkol sa scene doon ng Embassy sa may Fort Bonifacio, kaya nga noong 10th ng Pebrero, nadesidido ako sulyapin para matama ang aking haka-haka roon.  Sa totoo lang, parang masaya naman roon…napasok naman ako ng sikyo roon kahit naka-T shirt at maong lang (mga Pinoy talaga, mahilig sila pumorma na sobra pag pasok sila sa mga class na club) Wala rin gaanong mga feeling-sikat at naghahanap ng basag-ulo roon (eh paano, kumakalat roon ila’t-ilang mga maskuladong bouncer taga-awat).  Me mga ilan roon – mga babae at kahit ilan-ilan mga bading – na okay ang trato sa akin at di ako binigyan ng kahit-ano sa floor. Ang sikreto roon ay huwag ka tumakot ngumiti, lalo kung me na-aksidente ka roon…eh kunwari, bagets ka lang sa eksena.     

Ang naging panhatak sa akin roon sa Embassy  ay di lang mga nagkakalat ng mga kabebotan na iba’t ibang kulay pero ang mga tracks na tinutugtog roon.   Di gaanong talamak ang mga gasgas na katulad ng “Ever After” ni Bonnie Bailey pero ‘yung mga pinaka-latest at pinakamainit sa mga dancefloors mula sa NY, London at Paris.   Doon napatunayan na di mahuhuli ang Makati sa worldwide club scene kahit na matagal na naglaho ang alaala ng mga katulad ng Faces, Giraffe at Rumors.

Haaay….sarap balikan….